Leven vs overleven
- lindemarrevee
- 16 jul 2025
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 1 dag geleden
Leven vs overleven. Besluiten een ander pad te nemen zonder te weten waar en wat het eindpunt is ❤️
Ik ben Linde, diep van binnen een nieuwschierige, leergierige, enthousiaste en open jonge vrouw met bewondering voor mens, dier en de wereld om mij heen. Maar deze Linde is er niet altijd geweest, en nog steeds ben ik haar soms weer even kwijt. Gelukkig beschik ik nu tot vaardigheden om de Linde te zijn die ik wil zijn. Vanaf mijn puberteit tot enkele jaren geleden zat ik gevangen in mijn gedachten, overtuigingen over mijzelf, anderen en de wereld. Onbewust, maar ergens voelde ik dat het niet lekker ging met mij en voelde ik mij ongelukkig. Voor zowel mezelf als voor de buitenwereld leek het alsof ik het allemaal voor elkaar had, vwo afgerond daarna gelijk een universitaire studie gedaan, aan het werk gegaan als gedragswetenschapper in de jeugdzorg, bijna dagelijks sporten, geen relatie dus een ´independent women´etc. Ik was onverslaanbaar en niet klein te krijgen! Ik had alles ´onder controle´. Echter, niets was minder waar. Vanbinnen voelde ik mij regelmatig leeg, somber en emotieloos. Aan het einde een werkdag kon ik paniek ervaren of juist intense leegte. Waar kwam dit vandaan? Wanneer ik met mensen was was ik er fysiek wel maar verbonden voelde ik mij niet. Ik was er met mijn hoofd niet bij en ervaarde weinig emoties. Ik ging meer sporten, vaker naar de stad voor een drankje of feestje om afleiding te zoeken en ging mij meer storten op mijn werk. Zo hoefde ik nergens bij stil te staan. Toch werden gevoelens van somberheid en leegte op lange termijn erger, ondanks dat het zoeken van afleiding mij wel regelmatig hielp om bij nare gevoelens en gedachtes niet stil te hoeven staan. Op korte termijn 😉 . Ik besloot hulp te zoeken. Ik gaf hiermee indirect toe dat het mij niet alleen lukt om van mijn klachten af te komen. Ik moest dit toch gewoon alleen kunnen? Hulp zoeken is zwak! En dit leven was ik immers gewend en voelde ergens ook wel veilig. Tóch was het kunnen toegeven ´zwak´ te mogen zijn en mijn kwetsbaarheid te tonen de beste beslissing ooit!
Nieuwsgierig naar wat ik vanuit mijn professie voor jou kan betekenen? Ik kom graag met je in contact 😊




Opmerkingen