Aanwezig zijn vs afwezig zijn 🙋‍♀️

Toen ik in aanraking kwam met ACT is één van de mooiste en leukste dingen die ik meer ben gaan doen is…. Aandacht trainen. Dit klinkt wellicht wat suffig of schools, en tóch merk ik dat ik er zo ontzettend veel profijt van heb ondanks dat het veel oefening vraagt.

Want ook ik ben regelmatig afgeleid door dingen die er in het hier en nu niet toe doen. Piekeren over wat ik had moeten doen of tijdens dat ene gesprek had kunnen zeggen of piekeren over de toekomst over wat er allemaal nog moet gebeuren of komen gaat. Maar ook social media kan mij ontzettend afleiden van datgene wat ik aan het doen ben (wat er in het hier en nu écht toe doet). Ik was het beu, telkens afgeleid zijn, en besloot mijn aandacht te gaan trainen.

dat doe ik nu dagelijks door verschillende regels te implementeren zoals

- als je ergens bent (vrienden kennissen of familie) gebruik je geen telefoon

- tijdens een wandeling kijk ik minstens 5 min om me heen en richt ik me op elk detail van een boom/beekje/wolk/zandpad etc. (Kies zelf iets leuks uit)

- tijdens krachttraining in de rust gewoon “niksen”

- tijdens een gesprek écht luisteren naar iemand (er is een verschil tussen horen en luisteren). Wat zegt diegene nou eigenlijk en probeer je tijdens dat gesprek van 2 min eens helemaal in de ander in te leven.

- en zo kan ik nog wel even doorgaan, je zou ook met aandacht naar je kat kunnen kijken die zichzelf aan het wassen is voor enkele seconden of tijdens je ochtend koffie de geur van de koffie en de smaak eens helemaal in je opnemen.

Die kleine momentjes, ook al zijn het enkele seconden tot enkele minuten op een dag, maken op lange termijn zo’n groot verschil. En daarom blijf ik die kleine momenten opzoeken, omdat het rust geeft en een groter gevoel van “zinvolheid” (als dat woord bestaat)

Welke dagelijkse handelingen zou jij eens met meer aandacht willen doen?

Of wat doe jij al met meer aandacht dan voorheen?